Bedrijven die met ons zaken willen doen, moeten strenge waarden naleven op het gebied van mensenrechten.

open
sluit

Ontspanning tijdens de pauze in fabriek in Shanghai (China).

We zetten ons in om onfatsoenlijke inhuurpraktijken en uitbuiting van productiemedewerkers uit te bannen – ook als de lokale wetgeving dergelijke praktijken wel toestaat. We blijven ons inspannen om een eind te maken aan extreem lange werkdagen. En we zoeken naar verantwoorde bronnen van tin, tantaal, wolfraam en goud.

Kernpunten uit het voortgangsrapport 2014

Voor meer dan een miljoen werknemers binnen onze toeleveringsketen hebben we de wekelijkse werkuren bijgehouden.

We hebben onze toeleveranciers ertoe aangezet zich voor gemiddeld 95 procent aan een werkweek van maximaal 60 uur te houden.

Er is een project gestart om verantwoordelijkheid te stimuleren voor beroepsopleidingen die stagiairs in fabrieken van onze toeleveranciers plaatsen.

Er zijn 33 gespecialiseerde audits uitgevoerd bij fabrieken met migrerende werknemers die het risico lopen onredelijk te worden behandeld.

We hebben leveranciers 13,9 miljoen dollar laten terugbetalen aan contractarbeiders uit het buitenland.

We hebben in januari 2014 vastgesteld dat alle actieve, bekende smelterijen van tantaal binnen onze toeleveringsketen door externe controleurs als conflictvrij zijn beoordeeld.

We hebben een lijst gepubliceerd met smelterijen en raffinaderijen van wie wij tin, tantaal, wolfraam en goud gebruiken, zodat duidelijk is welke hiervan gecontroleerd zijn en conflictvrij zijn bevonden.

Bekijk alle kernpunten voor 2014

Geen extreem lange werkdagen.

Werkweken van meer dan zestig uur zijn een hardnekkig probleem in de elektronica-industrie, en het verminderen van excessieve overuren is een prioriteit voor Apple. We beperken de werkweek tot zestig uur behalve in uitzonderlijke omstandigheden. En overwerken mag uitsluitend op vrijwillige basis. Om de mensen die onze producten maken beter tegen extreem lange werkdagen te beschermen, houden we voor meer dan een miljoen mensen binnen onze toeleveringsketen de uren per week bij – een programma waarmee we in 2011 zijn begonnen.

Hoewel aantallen werkuren lastig te voorspellen zijn voor Apple en de toeleveranciers, vereisen we dat toeleveranciers ons vooraf op de hoogte stellen als ze verwachten dat de productieplanning tot meer werkuren zal leiden. Op die manier kunnen we problemen vóór zijn en met de toeleverancier en de inkoopteams van Apple samenwerken om de beste oplossingen te vinden.

Als gevolg van de inspanningen van zowel Apple als de toeleveranciers is er in 2013 voor alle werkweken een naleving van 95 procent gerealiseerd. Alle werknemers werkten gemiddeld minder dan 50 uur per week. In 2013 hebben we ook werknemers bijgehouden die minimaal 40 uur per week werken; voor deze werknemers is een gemiddelde van 54 uur per week geregistreerd. Voor meer dan 97 procent van alle werkweken is voldaan aan ons vereiste van minimaal één dag rust per zeven dagen.

Gemiddeld werd bij onze toeleveranciers in 2013 een naleving van 95 procent behaald voor de werkweek van 60 uur – een toename van 3 procent ten opzichte van 2012.

Stagiairs beschermen tegen uitbuiting.

Leerlingen met een middenschool-diploma hebben in China verschillende keuzes. Ze kunnen de arbeidsmarkt betreden, verder leren aan het middelbaar of hoger onderwijs, of een beroepsopleiding gaan volgen. Tijdens een beroepsopleiding is het voor de leerlingen doorgaans verplicht om als onderdeel van het studieplan stage te lopen. Maar scholen schieten vaak tekort als het gaat om het koppelen van de juiste leerling aan de juiste stage of het bieden van adequate ondersteuning voor stagiairs.

In het gunstigste geval bieden de instituten de leerlingen handige praktijkervaring en economische mogelijkheden. In het slechtste geval treden de scholen op als werkbemiddelaars en werven ze eenvoudigweg jongeren om aan de vraag van fabrieken te voldoen, zonder hierbij aandacht aan relevante opleidingen te besteden.

Wij zijn van mening dat het voor leerlingen belangrijk is om over hoogwaardige stagemogelijkheden te beschikken. Maar doordat er weinig gegevens over scholen voorhanden zijn, is het voor leerlingen, toeleveranciers en elektronicabedrijven lastig om hun kwaliteit te beoordelen. Om die reden is Apple in 2013 de samenwerking aangegaan met het Rural Education Action Program (REAP) van Stanford University en met Dell Inc. in een project dat ontworpen is om toeleveranciers aan betrouwbare scholen te koppelen, verantwoording voor beroepsopleidingen aan te sturen en de kwaliteit van het onderwijs voor stagiairs naar een hoger plan te tillen. Samen evalueren we de prestaties van het onderwijs en de stageplekken van meer dan 12.000 leerlingen van meer dan 130 scholen van 2013 tot 2014. De gegevens worden gebruikt om de onderwijsprestaties van elke school te beoordelen. Bovendien ontwikkelen we tools waarmee HR-managers bij toeleverende fabrieken de kwaliteit van scholen op verantwoorde en systematische wijze kunnen beoordelen tijdens het aannemen van personeel. Deze tools worden openbaar gemaakt zodat alle leerlingen – niet alleen stagiairs die voor Apple werken – een gedegen keuze kunnen maken als ze zich voor een beroepsopleiding aanmelden of een stageplek kiezen.

Toeleveranciers van Apple die stagiairs aannemen moeten daarbij aanvullende normen volgen. Ze moeten controleren of het onderwijsprogramma aansluit op de educatieve doelstellingen van de leerling. De werkuren van leerlingen mogen het schoolbezoek niet in de weg staan, en toeleveranciers met veel leerlingen moeten onze ‘Student Worker Training’-programma’s volgen.

We evalueren de prestaties van het onderwijs en de stageplekken van meer dan 12.000 leerlingen van meer dan 130 scholen van 2013 tot 2014.

In onze beleving zorgt Apple er als geen ander bedrijf voor dat stagiairs zich kunnen ontplooien. Het bedrijf werkt samen met toeleveranciers om praktijknormen en innovatieve strategieën op te stellen om stagiairs te beschermen. We werken met Apple samen om de kwaliteit te beoordelen van beroepsopleidingen – de voornaamste bron van stagiairs in China. Doordat we onze bevindingen breed beschikbaar stellen, wordt Apple niet alleen geholpen selectieve samenwerkingsverbanden met scholen aan te gaan, maar kunnen ook binnen de gehele branche managers worden aangenomen om medewerkers te beschermen en op te leiden. Scott Rozelle, directeur, Rural Education Action Program, Stanford University

Een basis bieden voor ethisch verantwoorde werkgelegenheid.

We nemen extra maatregelen om werknemers in de leeftijd van 16-18 jaar, stagiairs en contractarbeiders uit het buitenland te beschermen. In 2013 hebben we onze ‘Prevention of Underage Labor Training’- en ‘Student Worker Training’-programma’s verder uitgebreid en samengevoegd in een enkel programma met de naam ‘Ethical Hiring’. Het nieuwe programma omvat hulpmiddelen en training om te voorkomen dat onze toeleveranciers deze werknemers uitbuiten.

In 2013 hebben deelnemers van 64 toeleveranciers – waarmee meer dan 240.000 productiemedewerkers worden vertegenwoordigd – onze ‘Ethical Hiring’-training gevolgd. In dit programma worden beproefde praktijken voor personeelsbeleid uitgelegd (zoals planning van mankracht en inzet van personeel) en ligt de nadruk op de ethische aspecten van het aannemen van en leidinggeven aan diverse werknemers. De training is met name gericht op werving van en leidinggeven aan stagiairs, uitzendkrachten en jonge werknemers, omgaan met particuliere bureaus voor arbeidsbemiddeling en voorkomen en uitbannen van werk door minderjarigen.

In 2013 woonden vertegenwoordigers van 64 toeleverende fabrieken de ‘Ethical Hiring’-training bij.

open
sluit

Managers van een toeleverend bedrijf bij de ‘Student Worker Training’ van Apple in Shanghai (China).

Voorkomen van arbeid door minderjarigen.

Ons beleid ten aanzien van arbeid door minderjarigen is helder: dat dulden we niet en we doen er alles aan om dit verschijnsel uit te roeien. Een leverancier die met minderjarigen werkt, wordt onder toezicht gesteld. Als de overtreding van zeer ernstige aard is, beëindigen we de samenwerking. We gebruiken een uitgebreide auditprocedure om te achterhalen of er minderjarige arbeiders worden ingezet: we controleren duizenden arbeidscontracten en werknemersgegevens en vergelijken de datum van indiensttreding en de geboortedatum om te controleren op minderjarigheid bij aanvang van het contract. Ook tijdens rondes door de fabriek kijken we of er aanwijzingen zijn dat er minderjarigen werken. We voeren persoonlijke gesprekken om de foto’s op de ID-kaarten van de werknemers te controleren en stellen vragen over de wervings- en selectieprocedure.

In 2013 hebben we grondiger dan ooit audits uitgevoerd binnen onze toeleveringsketen; we hebben 451 audits uitgevoerd bij toeleverende fabrieken waar in totaal bijna 1,5 miljoen werknemers werkzaam zijn. Uit deze audits bleek dat 23 werknemers minderjarig waren toen ze werden aangenomen – aanzienlijk minder dan het voorgaande jaar.

Binnen ons Underage Labor Remediation Program moeten toeleveranciers die de regels voor minderjarige arbeiders overtreden de minderjarigen weer naar school sturen, hun opleiding financieren op een door de familie gekozen school en hetzelfde inkomen blijven doorbetalen. Daarna controleren we regelmatig of die werknemers nog steeds op school zitten en of de toeleverancier aan zijn financiële verplichtingen voldoet.

Underage Labor Remediation Program

Toeleveranciers moeten: Minderjarige medewerkers naar school laten terugkeren. Hun opleiding financieren. Inkomen blijven doorbetalen.

Buitensporige bemiddelingskosten en schuldhorigheid een halt toeroepen.

In landen waar een arbeidstekort heerst, hebben fabrikanten vaak ingewikkelde netwerken van tussenpersonen om hun fabrieken van arbeidskrachten te voorzien. Deze wervingsbureaus zoeken contractarbeiders uit andere landen. De bureaus maken vaak gebruik van meerdere onderaannemers, die de werknemers soms vragen om een vergoeding in ruil voor werk. Dat betekent dat veel werknemers al een enorme schuld hebben opgebouwd voordat ze ook maar één dag hebben gewerkt. Ze moeten dan een groot deel van hun loon direct afstaan om die schuld af te betalen. Ook zijn ze verplicht om het werk te blijven doen tot de hele schuld is afbetaald. Buitensporige bemiddelingskosten – meer dan een nettomaandloon – beschouwen wij als een vorm van schuldhorigheid, en deze kosten zijn volgens onze gedragscode voor toeleveranciers streng verboden.

Apple vereist dat toeleveranciers de buitensporige bemiddelingskosten terugbetalen aan alle betreffende contractarbeiders die aan Apple projecten werken. We sporen onze toeleveranciers aan in de gehele fabriek dezelfde norm aan te houden – ook op afdelingen waar geen Apple werknemers werken. Sinds 2008 hebben onze toeleveranciers in totaal 16,9 miljoen dollar terugbetaald aan contractarbeiders, waarvan 3,9 miljoen in 2013. Omdat we weten dat fabrieken in bepaalde landen vaak contractarbeiders uit het buitenland inzetten, controleren we juist die fabrieken op gevallen van schuldhorigheid. We helpen hen om hun managementsystemen en processen zodanig aan te passen dat ze wel aan onze normen voldoen. Tijdens vervolgaudits worden er zelden opnieuw gevallen van schuldhorigheid aangetroffen. Daardoor vertrouwen we erop dat de combinatie van streng beleid en strenge controles kan helpen dit probleem aan te pakken.

Onze toeleveranciers hebben sinds 2008 bijna 17 miljoen dollar aan buitensporige bemiddelingskosten terugbetaald aan werknemers.

open
sluit

Een controleur in gesprek met productiemedewerkers in een fabriek in Shenzhen (China).

Een verantwoorde herkomst van mineralen.

Ethisch verantwoord winnen van mineralen vormt een belangrijk onderdeel van onze missie om veilige en eerlijke arbeidsomstandigheden te garanderen voor iedereen binnen onze toeleveringsketen. Als een van de eerste bedrijven binnen onze branche hebben wij onze toeleveranciers gecontroleerd om na te gaan van welke smelterijen zij gebruikmaken en om na te gaan waar mogelijk conflictmineralen in de toeleveringsketen terecht zouden kunnen komen. We zetten onze smelterijen en raffinaderijen ertoe aan de regels te volgen van het CFSP (Conflict-Free Smelter Program) of een gelijksoortig auditprogramma van een andere partij. In plaats van het gebruik van mineralen uit Congo en de buurlanden helemaal te vermijden, ondersteunen we goedgekeurde toeleveringsketens en economische ontwikkeling in de regio.

We hebben in januari 2014 vastgesteld dat alle actieve, bekende smelterijen van tantaal binnen onze toeleveringsketen door externe controleurs als conflictvrij zijn beoordeeld, en we blijven van alle toeleveranciers eisen dat ze uitsluitend tantaal uit goedgekeurde bronnen gebruiken. We weten dat toeleveringsketens te maken hebben met fluctuatie, en we blijven de smelterijen van onze toeleveranciers doorlopend controleren.

Voor wat betreft tin, wolfraam en goud: de elektronica-industrie gebruikt slecht een klein percentage van deze mineralen. De enige manier om schendingen van de mensenrechten ter plekke te beïnvloeden is naar onze mening om een kritieke massa te bereiken van goedgekeurde, conflictvrije smelterijen, zodat de vraag naar levering van mineralen afkomstig uit twijfelachtige bronnen afneemt. In plaats van gebruik te maken van een beperkt aantal goedgekeurde smelterijen of smelterijen die hun grondstoffen buiten Congo winnen, richten we ons op uitbreiding van het aantal goedgekeurde smelterijen. We werken rechtstreeks met deze smelterijen samen en bezoeken veel van deze bedrijven wereldwijd, om ze te stimuleren deel te nemen aan het CFSP. Ieder kwartaal publiceren we de namen, landen en CFSP-deelnamestatus van de smelterijen en raffinaderijen binnen onze toeleveringsketen. Zo stimuleren we verantwoordelijkheid en kunnen belanghebbenden onze voortgang volgen. Download de pdf

Verder blijven we samenwerken met ngo’s, handelsgroeperingen, overheidsagentschappen en anderen om druk te blijven uitoefenen en voor daadwerkelijke veranderingen te zorgen. De regionale programma’s die we ondersteunen zijn onder andere CFTI (Conflict-Free Tin Initiative), het Partnership for Social and Economic Sustainability van KEMET, Solutions for Hope en de PPA (Public-Private Alliance).

Ons werk ten aanzien van ethisch verantwoorde mineraalwinning betreft niet alleen Afrika. Een groot percentage van het tin wereldwijd (ook in Apple producten) is namelijk afkomstig van Banka-Billiton in Indonesië. Toen we ontdekten dat een deel van het tin schade toebrengt aan het milieu of risico’s voor de mijnwerkers met zich meebrengt, zijn we naar Indonesië gegaan om onderzoek te doen en rond de tafel te gaan zitten met de grootste belanghebbenden, waaronder overheidsambtenaren, ngo’s en de smelterijen. Sindsdien werken we samen met de EICC en IDH, The Sustainable Trade Initiative, om de Indonesian Tin Working Group op te zetten. Deze groep heeft als doel te onderzoeken hoe de leden de milieuproblematiek en sociale kwesties van de tinmijnen op Banka en Billiton kunnen aanpakken, en tegelijk de economische voordelen van een stabiele mijnexploitatie kunnen waarborgen. We blijven samenwerken met de Indonesian Tin Working Group en onze regionale partners bij de aanpak van deze kwesties.